Burger King en een Italiaanse glimlach

hamburgerIk was een dag in Amsterdam en at een hamburger bij de Burger King. Die vind ik lekkerder dan de Mac, meer vlees en ook meer echt rundvlees, dat lijkt in ieder geval zo te zijn, je kunt ook kiezen uit een wit of bruin broodje. Wij namen een bruin broodje.  Na het Rijksmuseum, de negen straatjes en de Bijenkorf was onze culinaire uitstap bij de Burger King. We weten wel dat het niet gezond is, maar soms overstijgen we ons zelf met het culinaire.
Van het eten bij  de Burger King heb ik geen maagpijn wel van de Mac, de Burger King bestaat niet in het noorden van het land, weer wel in Amsterdam, vandaar dat dat onze eindbestemming was van de dag.
Het was erg druk, veel jongeren van andere nationaliteiten m.n. Italiaans, die zijn er altijd veel in Amsterdam. Modern gekleed en allemaal met een koffertje of een rugzak.
Een man ruimde de bladen af met de restanten van eten en kartonnen bekers er op. Hij pakte steeds een blad aan van de gasten en deponeerde dat in een afval bak. Als hij een blad aanpakte dan keek hij de aangever aan en hij boog dan wat met een hoofdknik en een glimlach om zijn mond, de gasten vonden het wat vreemd maar ook wel leuk. Ongebruikelijk bij deze eetgelegenheid, dat wel.
Zijn haar had hij  samengebonden in een staartje in zijn nek, grijs haar. De man was klein van postuur, hij leek wel wat op een oude hippie. Vroeger was hij waarschijnlijk donker geweest van haarkleur. Hij had een Zuid Europese uitstraling. En gaf de indruk het naar zijn zin te hebben met zijn werkzaamheden. Aan een andere tafel naast ons zat een man te eten, een erg dikke man, hij at een grote double sizeburger en naast zijn dienblad lag nog een grote runder burger. Ook stond er een grote cola, de grootste die je kon bestellen, ik denk wel een halve liter. Daarnaast had hij nog patatjes bij zijn maaltijd: hij nam grote happen.
Ik vroeg me af of het gangbaar was een fooi te geven aan de man met het grijze staartje die de bladen aan het opruimen was. Niemand deed het. Toen we klaar waren en onze bladen aan hem overhandigde gaf mijn echtgenoot de man een fooi.
Hij keek ons verbaasd aan en gaf een prachtige Italiaanse glimlach weg. Echt mooi werd hij van die glimlach.