De eerste afspraak.

dateIk zat vanmorgen op een terras in Leeuwarden. Mooi weer en veel mensen in de stad. Een wat oudere heer zocht ook een tafeltje en ging zitten bij mij in de buurt. Hij was een jaar of 70, een slanke rijzige verschijning, kaal met een kleine ringbaard. De zonnebril die hij droeg had bandjes aan de zijkanten, want  dan verlies je de bril niet.
Beige broek en een beige windjack, sportief gekleed. Ook iets elegants had de man.
Hij viel me op omdat hij een rode roos bij zich had, die verpakt was  in doorzichtig plastic folie. Hij legde hem op het tafeltje voor zich.
De ober kwam naar hem toe en hij zei nog even te willen wachten met de bestelling. Hij pakte zijn mobiel en keek er even op.
Hij keek om zich heen en wachtte . Hij maakte een rustige indruk. Ik vond het bijzonder om hem zo te zien zitten met de rode roos, want een man met een rode roos bij zich, wacht toch meestal op een mevrouw. Op zijn leeftijd zat hij  daar heel rustig, met een rode roos. Op een terras in Leeuwarden, en dat is geen wereldstad. Zoiets verwacht ik dan meer in Amsterdam of op een Italiaans terras in Florence. Ik vond het wel getuigen van moed en zin in het leven.
Naast mij zat een vrouw alleen op het terras en ik dacht: “zal dat zijn  afspraak zijn? Herkennen ze elkaar niet? “ Ik vond haar niet zo passen bij hem, want hem vond ik wel elegant. Dat was zij niet! Maar misschien was het wel een blind date. De vrouw zat om zich heen te kijken maar niet zijn kant op. Ook zij vroeg de ober even te wachten met de bestelling en ook zij wachtte.
Ik wachtte  op wat er zou gaan gebeuren, mijn koffie was inmiddels op. Ik vroeg me af of meer mensen nu zagen wat ik zag op dit terras. De oude heer keek rustig om zich heen. Ineens kwam via de deur van het restaurant van het terras een vrouw aan lopen. Ze droeg een zwarte trenchcoat, zwarte panty en zwarte schoenen met hakken. Blond lang haar, een mooie vrouw  en op het eerste gezicht  jonger dan de oudere heer. Ze liep rechtstreeks naar de man toe. Hij stond op en ze gaven elkaar een hand. Zijn gezicht was verbaasd en vriendelijk. Haar gezicht kon ik niet zien. Ze trok haar jas uit en liet haar tas op de grond vallen. Een beetje onhandig ging dat. Daarna legde ze haar tas en jas op een stoel.
De vrouw droeg een groene jurk. Een mooie jurk van een glimmende stof. Taftzijde dacht ik even. Ze ging zitten.
Ik besloot naar huis te gaan Toen ik langs hun liep en stiekem keek, waren ze met elkaar in gesprek. Ze leunden beiden voorover. Dicht naar elkaar toe.
Spannend is het wel, zo’n eerste afspraak!